μαρμελάδα μήλο
13 Απρ 2007 Γράψτε ένα σχόλιο
in Συνταγες
Μετά από τόσο καιρό απουσίας είπα να μας γλυκάνω λιγάκι
Υλικά
1 1/2 κιλό μήλα
900-950 γραμμάρια ζάχαρη
χυμός από 1 1/2 λεμόνι
1 ξυλαράκι κανέλλα (προαιρετικά)
Καθαρίζουμε τα μήλα, τα κόβουμε σε λεπτές φέτες, τα περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και τα αφήνουμε για 5-10 λεπτά. Βάζουμε τα μήλα στη κατσαρόλα προσθέτουμε τη ζάχαρη και τα αφήνουμε να βράσουν σε χαμηλή φωτιά. Όταν δούμε ότι τα μηλαράκια μας μαλάκωσαν, με μια ξύλινη κουτάλα αρχίζουμε σιγά σιγά να τα λιώνουμε και να ανακατεύουμε μέχρι να δέσει η μαρμελάδα μας. Μόλις λοιπόν δέσει η μαρμελάδα τη βγάζουμε από τη φωτιά και ενώ είναι ζεστή, εάν θέλουμε, βάζουμε ένα ξυλαράκι κανέλλα για άρωμα.
Συμβουλή: Καλό θα ήταν τη μαρμελάδα να την αφήσουμε να κρυώσει καλά πριν τη βάλουμε στο βάζο, το οποίο πρέπει να είναι αποστειρωμένο και χωρίς καθόλου υγρασία.
Βότανα (μέρος I)
11 Σεπ 2006 Γράψτε ένα σχόλιο
in Αφιερωματα
H φαρμακευτική χρήση των βοτάνων είναι τόσο παλιά όσο ο πολιτισμός. Η πρώτη γνωστή γραπτή αναφορά έρχεται από τους Σουμέριους το 2.200 π.Χ. Η λεκάνη της Μεσογείου υπήρξε από τις παλαιότερες κοιτίδες πολιτισμού και πιθανώς γι’αυτό το λόγο η χλωρίδα της μελετήθηκε και αξιολογήθηκε από πολύ νωρίς. Αναφορές και πλήθος στοιχείων από την Αίγυπτο, την Μικρά Ασία, την Βαβυλώνα αλλά και από έργα όπως του Όμηρου και των Ελλήνων φιλοσόφων έχουν φθάσει ως τις μέρες μας Πρώτος ο Ιπποκράτης εστίασε στις θεραπευτικές ικανότητες των βοτάνων και κατέγραψε περίπου 400 είδη των οποίων η χρήση ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Ακολούθησε η ερευνητική δουλειά του Θεόφραστου κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους και του Πλίνιου του Πρεσβύτερου κατά τους Ρωμαϊκούς με αποκορύφωμα τη βοτανική του Διοσκουρίδη τον 1ο αιώνα μ.Χ. όπου καταγράφονται 600 βότανα. Το τελευταίο έργο αποτέλεσε βάση για πολλές μεταγενέστερες μελέτες με δημοφιλέστερη εκείνη του Culpeper τον 17ο αιώνα π.Χ. Ο σκοταδισμός του Μεσαίωνα σε συνδιασμό με τις προλήψεις και την άγνοια που επικρατούσαν απέδωσαν μαγικές ιδιότητες στα φυτά. Λέγεται μάλιστα ότι όταν ο δάσκαλος Alcuin ζήτησε από τον Καρλομάγνο τον ορισμό του βοτάνου απάντησε ότι είναι «ο φίλος του θεραπευτών και ο έπαινος των μαγείρων». Η περιοχή γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου, που αποτελείται από ένα τμήμα της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας, είναι ένας κόμβος πολιτισμικής και εδεσματολογικής ανταλλαγής. Έτσι το εμπόριο βοτάνων και μπαχαρικών που ξεκίνησε από πολύ νωρίς ενίσχυσε την «ανταλλαγή» καλλίεργιας βοτάνων και φαρμακευτικών φυτών ανάμεσα στις τρείς ηπείρους. Σύμφωνα με την παράδοση τα βότανα και τα φαρμακευτικά φυτά έχουν πολλούς τρόπους προετοιμασίας. Βασική προϋπόθεση όμως πάντα είναι ότι για να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε σωστά και ολοκληρωμένα τις ιδιότητες τους θα πρέπει να έχουν συλλεχθεί, αποξηρανθεί και αποθηκευτεί σωστά. Επίσης, από τη στιγμή που θα έρθουν στην κατοχή μας θα πρέπει να φυλάσσονται σε δροσερό και σκιερό μέρος και να καταναλώνονται σε εύλογο χρονικό διάστημα (έως 8 μήνες). Οι μέθοδοι προετοιμασίας χωρίζονται σε εκείνες που εφαρμόζουμε για εσωτερική χρήση και σε εκείνες που εφαρμόζουμε για εξωτερική χρήση.
Τα τρία βασικά είδη παρασκευασμάτων για εσωτερική λήψη είναι:
1. Υδατικά παρασκευάσματα
2. Αλκοολούχα παρασκευάσματα
3. Φρέσκα ή αποξηραμένα βότανα
Υδατικά παρασκευάσματα
Υπάρχουν δύο τρόποι για παρασκευής εκχυλισμάτων
-
Τα εγχύματα που αφορούν στα μαλακά και τρυφερά μέρη του φυτού (φύλλα, άνθη, πράσινοι βλαστοί) όπου οι απαραίτητες ουσίες είναι εύκολα διαθέσιμες.
-
Τα αφεψήματα που αφορούν στα σκληρότερα μέρη του φυτού (ρίζα, στέλεχος, σκληροί καρποί, σπόροι).
Έγχυμα
Είναι η απλούστερη και συνηθέστερη μέθοδος λήψη ενός βοτάνου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί με φρέσκα και ξηρά βότανα. Αν η συνταγή αναφέρει ένα μέρος ξηρού βοτάνου μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με τρία μέρη φρέσκου βοτάνου. Αυτή η διαφορά οφείλεται στη μεγαλύτερη ποσότητα νερού που περιέχει ένα φρέσκο φυτό. Πιο απλά, αν η συνταγή αναφέρει μια κουταλιά τσαγιού ξηρό βότανο, μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με τρεις κουταλιές του τσαγιού φρέσκο βότανο. Η αναλογία σε σχέση με το νερό είναι μία κουταλιά τσαγιού ξηρό βότανο για κάθε φλιτζάνι ροφήματος. Η παρασκευή είναι επίσης απλή, σε ένα φλιτζάνι ρίχνουμε μια κουταλιά ξηρό βότανο προσθέτουμε βραστό νερό και αφήνουμε το μίγμα για δέκα έως δεκαπέντε λεπτά να μουλιάσει. Έπειτα το σουρώνουμε και είναι έτοιμο για κατανάλωση.
Τα εγχύματα πίνονται ζεστά, είναι ο συνηθέστερος και καλύτερος τρόπος, ή κρύα ή ακόμη με παγάκια. Τα γλυκαίνουμε με γλυκόριζα, μέλι η και με ακατέργαστη ζάχαρη.
Επίσης, για μεγαλύτερες ποσότητες που θα διαρκέσουν περισσότερο χρόνο, η αναλογία είναι 30 γραμμάρια ξηρού βοτάνου για μισό λίτρο νερό. Ο καλύτερος τρόπος αποθήκευσης είναι σε γυάλινο μπουκάλι που να κλείνει καλά και να φυλάσσεται στο ψυγείο. Η διάρκεια ζωής ενός τέτοιου εγχύματος δεν είναι πολύ μεγάλη γιατί δίνει προσοδοφόρο έδαφος για τον πολλαπλασιασμό κάθε μικροοργανισμού που θα μπεί στο μπουκάλι. Επομένως με την πρώτη ένδειξη ζύμωσης ή αλλοίωσης το έγχυμα πρέπει να πεταχτεί. Γενικότερα, τα εγχύματα καλύτερο είναι να καταναλώνονται μόλις παρασκευάζονται.
Σε περίπτωση που θέλουμε να φτιάξουμε έγχυμα από σκληρότερα μέρη (φλοιό, ρίζα, σπόρους ή ρητίνη) καλό είναι να τα κονιορτοποιήσουμε πρώτα. Με αυτό τον τρόπο σπάμε ένα μέρος από τα κυτταρικά τοιχώματα ούτως ώστε τα συστατικά να είναι πιο διαθέσιμα στο νερό. Οι σπόροι για παράδειγμα πρέπει να σπάνε ελαφρά πρίν χρησιμοποιηθούν ώστε να απελευθερωθούν τα πτητικά έλαια από τα κύτταρα.
Επίσης τα εγχύματα των αρωματικών φυτών πρέπει να παρασκευάζονται σε δοχείο μα καπάκι που να κλείνει καλά για να ελαχιστοποιήσουμε την απώλεια των πτητικών ελαίων από την εξάτμιση.
Για βότανα που είναι πολύ ευαίσθητα στη θερμότητα, είτε γιατί περιέχουν έλαια μεγάλης πτητικότητας είτε γιατί τα συστατικά τους διασπώνται σε υψηλές θερμοκρασίες μπορούμε να παρασκευάσουμε κρύο έγχυμα. Η αναλογία βοτάνου νερού παραμένει ίδια μόνο που θα πρέπει να αφήσουμε το μίγμα για έξι έως δώδεκα ώρες σε καλά σφραγισμένο γυάλινο δοχείο. Μια παραλλαγή είναι η παρασκευή κρύων εγχυμάτων με γάλα. Το γάλα περιέχει λίπη και έλαια που βοηθούν τη διάλυση των λιπαρών συστατικών των φυτών. Τα εγχύματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως κομπρέσες ή καταπλάσματα όπου η καταπραϋντική ιδιότητα του γάλακτος προστίθεται σ’εκείνη των βοτάνων. Πρέπει να επισημάνουμε όμως μια αντένδειξη ως προς τη χρήση του γάλακτος σε περίπτωση που το άτομο παρουσιάζει εσωτερική αντίδραση στο γάλα με τη μορφή υπερευαισθησίας ή αλλεργίας ή αν το δέρμα εμφανίζει ερεθισμό σε περίπτωση εξωτερικής επάλειψης, πρέπει να αποφεύγουμε αυτά τα εγχύματα.
Αφέψημα
Όπως προαναφέρθηκε ο τρόπος αυτός παρασκευής είναι προτιμότερος για το σκληρό και ξυλώδες μέρος του βοτάνου (ρίζες, ριζώματα, ξύλο, φλοιός, ξηροί καρποί και μερικοί σπόροι) και αυτό για να μπορέσουν τα διαλυτά συστατικά του βοτάνου να φτάσουν στο νερό. Τα κυτταρικά τους τοιχώματα είναι πολύ ανθεκτικά και χρειάζεται περισσότερη θερμότητα για την μεταφορά των δραστικών τους συστατικών στο νερό. Ουσιαστικά βράζουμε το βότανο μέσα στο νερό. Η αναλογία νερού/βοτάνου είναι ίδια όπως στο έγχυμα. Αν τα βότανα είναι ξηρά πρέπει να κονιορτοποιούνται ή να σπάζονται σε μικρά κομμάτια, αν είναι φρέσκα να κόβονται σε μικρά κομμάτια. Επίσης, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αλουμινένια σκεύη.
Το αφέψημα χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο όπως και το έγχυμα. Όταν παρασκευάζετε μείγμα μαλακών και ξυλωδών βοτάνων καλό είναι να φτιάχνεται ένα έγχυμα και ένα αφέψημα ξεχωριστά ώστε να μην καταστρέφονται τα συστατικά των πιο ευαίσθητων βοτάνων. Επίσης όταν χρησιμοποιείτε ένα ξυλώδες βότανο που περιέχει πολλά πτητικά έλαια θα πρέπει να το κονιορτοποιήσετε όσο καλύτερα γίνεται και να φτιάξετε έγχυμα για να μην καταστραφούν τα πτητικά έλαια κατά τον βρασμό.
Αλκοολούχα παρασκευάσματα
Γενικότερα η αλκοόλη είναι καλύτερο διαλυτικό από το νερό για τα συστατικά των φυτών. Ένα μίγμα αλκοόλης και νερού διαλύει σχεδόν όλα τα ουσιώδη συστατικά ενός βοτάνου και παράλληλα ενεργεί σαν συντηρητικό. Τα αλκοολούχα παρασκευάσματα ονομάζονται βάμματα. Μερικές φορές ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για τα παρασκευάσματα που βασίζονται στη γλυκερίνη ή το ξύδι.
Για γενική, οικιακή χρήση το καλύτερο είναι να χρησιμοποιούνται αλκοολούχα αποστάγματα με περιεκτικότητa 30% (60 βαθμών) αλκοόλης όπως για παράδειγμα η βότκα, το τσίπουρο, η τεκίλα. Είναι το ασθενέστερο μείγμα αλκοόλης/νερού με μακρόχρονη συντηρητική δράση. Σε επαγγελματικό επίπεδο, δηλ. σύμφωνα με τις οδηγίες ενός φαρμακολογίου, οι αναλογίες αλκοόλης/νερού διαφέρουν για κάθε βότανο.
Ρίχνουμε σ’ένα γυάλινο βάζο 120 γρ. ψιλοκομμένο ή αλεσμένο ξηρό βότανο (αν χρησιμοποιείτε φρέσκα βότανα, βάλτε τη διπλάσια ποσότητα) και μισό λίτρο βότκα 30% και το κλείνουμε καλά. Τοποθετούμε το δοχείο σε ζεστό μέρος για δύο εβδομάδες και το κουνάμε καλά δύο φορές την ημέρα. Με ένα κομμάτι μουσελίνα σουρώνουμε το μίγμα και στο τέλος στύβουμε το πανί μέχρι να μην περιέχει άλλο υγρό. Το υπόλειμμα του βοτάνου που θα μείνει μέσα στο πανί είναι πολύ καλό λίπασμα. Βάζουμε το βάμμα σε σκούρο μπουκάλι και το φυλάμε καλά κλεισμένο.
Τα βάμματα είναι πολύ ισχυρότερα (σε ίσους όγκους) από τα εγχύματα και τα αφεψήματα, γι’αυτό χρησιμποιούνται σε πολύ μικρότερες ποσότητες, 5 έως 15 σταγόνες, ανάλογα με το βότανο. Μπορούν να ληφθούν μόνα τους ή αναμεμειγμένα με νερό ή ακόμα σ’ένα φλιτζάνι ζεστό νερό. Στην τελευταία περίπτωση, εξατμίζεται ένα μεγάλο μέρος της αλκοόλης και μένει το μεγαλύτερο μέρος του εκχυλίσματος στο νερό. Επίσης μπορείτε να ρίξετε λίγες σταγόνες στη μπανιέρα ή σε μια λεκάνη για ποδόλουτρο ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή αλοιφής.
Βάμματα με βάση το ξύδι
Το ξύδι περιέχει οξικό οξύ και ενεργεί σαν διαλυτικό και συντηρητικό όπως η αλκοόλη. Καλό είναι να προτιμάται το μηλόξυδο και σε οποιαδήποτε περίπτωση να αποφεύγεται το συνθετικό χημικό ξύδι. Ακολουθείται η ίδια μέθοδος όπως στα βάμματα με βάση την αλκοόλη. Αν μουλιάσουμε μπαχαρικά ή αρωματικά βότανα μέσα σε ξύδι τότε θα έχουμε ένα αρωματικό ξύδι κατάλληλο για μαγειρική.
Βάμματα με βάση τη γλυκερίνη
Έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι πιο ήπια για το πεπτικό σύστημα από τα αλκοολούχα βάμματα και το μειονέκτημα ότι δεν διαλύουν τόσο καλά τα ρητινώδη και ελαιώδη συστατικά. Γενικότερα η γλυκερίνη σαν διαλυτικό είναι καλύτερη από το νερό αλλά όχι τόσο καλή όσο η αλκοόλη.
Για μείγμα μισού λίτρου βάζουμε ένα μέρος γλυκερίνης, ένα μέρος νερό (50/50) και 110 γρ. ξηρό, αλεσμένο βότανο σ’ένα καλά κλεισμένο δοχείο για δύο εβδομάδες ανακινώντας το μείγμα καθημερινά. Μετά από δύο εβδομάδες στραγγίζουμε το μείγμα και στύβουμε το υπόλειμμα όπως και στα αλκοολούχα βάμματα. Αν τα βότανα είναι φρέσκα, επειδή περιέχουν περισσότερο νερό ρίχνουμε 220 γρ. σε ένα μείγμα 75% γλυκερίνη/25% νερό.
Σιρόπι
Αν ένα υγρό φάρμακο (έγχυμα, αφέψημα ή βάμμα) έχει δυσάρεστη γεύση μπορούμε να το ανακατέψουμε με κάποιο γλυκαντικό για να γίνει πιο ευχάριστο. Η πιο παραδοσιακή μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσουμε σιρόπι.
Μια απλή βάση σιροπιού είναι να ρίξουμε μισό λίτρο βραστού νερού σε 1,1 κιλά ζάχαρη. Βάζουμε το μείγμα στη φωτιά και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη και να αρχίζει να βράζει. Τότε το κατεβάζουμε αμέσως από τη φωτιά. Το σιρόπι αυτό συνδυάζεται ιδανικά με τα βάμματα. Ανακατεύουμε ένα μέρος βάμματος με τρία μέρη σιροπιού και το φυλάμε για μελλοντική χρήση.
Στα εγχύματα και τα αφεψήματα προσθέτουμε απευθείας τη ζάχαρη, για κάθε μισό λίτρο υγρού προσθέτουμε 350 γρ. ζάχαρη, και το ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να διαλυθεί. Και αυτό το μείγμα μπορεί να αποθηκευτεί για μελλοντική χρήση στο ψυγείο.
Οξύμελι
Το οξύμελι χρησιμοποιείται για να καλύψη την πολύ έντονη γεύση ορισμένων βοτάνων, όπως το σκόρδο. Είναι ένα μείγμα που παρασκευάζεται από πέντε μέρη μελιού και ένα μέρος ξυδιού. Ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα μισό λίτρο ξύδι και ένα κιλό μέλι και το βράζουμε μέχρι το μείγμα να πάρει την πυκνότητα σιροπιού.
Πηγές:
Οδηγός Βοτανοθεραπείας, David Hoffman; διόπτρα
The Illustrated Encyclopedia of Essential Oils, Julia Lawless; thorsons
The Practice of Aromatherapy, Jean Valnet, MD;healing arts press
The Practical Handbook of Plant Alchemy, Manfred M. Junius;healing arts press
Αλοιφή για έρπη
19 Αυγ 2006 6 σχόλια
in Συνταγες
Πριν φύγω για διακοπές έμαθα ότι μια φίλη της μητέρας μου είχε από αρκετές ημέρες έρπη ο οποίος είχε απλωθεί σε όλο το πρόσωπο σε σημείο που είχε γεμίσει φουσκάλες και πληγές και να μην μπορεί να ανοίξει το ένα μάτι το οποίο είχε γύρω γύρω πυώδεις φουσκάλες. Ήδη ήταν σε φαρμακευτική αγωγή αλλά τα συμπτώματα δεν υποχωρούσαν. Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω μια αλοιφή που να την ανακουφίσει τουλάχιστον από τους πόνους και την φαγούρα που προκαλεί αυτή η κατάσταση. Σήμερα με μεγάλη χαρά έμαθα ότι την ανακούφισε περισσότερο απ’ότι ανέμενα γιατί οι ερυθριάσεις υποχώρησαν αρκετά και το δέρμα της πήρε φυσιολογικό χρώμα. Οι πληγές έχουν επουλωθεί σε ικανοποιητικό βαθμό καθώς επίσης γενικότερα έχουν υποχωρήσει αρκετά τα συμπτώματα. Όσον αφορά την περιοχή του ματιού πρότεινα να κάνει κρύες κομπρέσες με έγχυμα καλέντουλας και απ’ ότι έμαθα με την 2η – 3η φορά μπόρεσε να ανοίξει το μάτι της.Τα υλικά για την αλοιφή έχουν ως εξής:
1 ½ κουτ. γλυκού κερί μέλισσας
4 κουτ. σούπας σπαθόλαδο
20 σταγόνες αιθέριο έλαιο γερανιού
20 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας
20 σταγόνες αιθέριο έλαιο tea tree
16 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού
4 σταγόνες αιθέριο έλαιο θυμαριού
Σ’ένα πυρίμαχο γυάλινο σκεύος βάζουμε το σπαθόλαδο και το κερί και τα ζεσταίνουμε σε μπεν μαρί μέχρι να λιώσει το κερι. Στη συνέχεια το βγάζουμε από τη μπέν μαρί και ανακατεύουμε μέχρι να δέσουν τα υλικά και να φτάσουν σε θερμοκρασία δωματίου. Προσθέτουμε τα αιθέρια έλαια και ανακατεύουμε μέχρι να κρυώσει καλά η αλοιφή μας.
Καλό θα ήταν πριν βάλουμε την αλοιφή να καθαρίζουμε τον έρπη με κρύες κομπρέσες από έγχυμα καλέντουλας. Προσοχή, η αλοιφή αυτή δεν πρέπει να έρχεται σ’επαφή με τα μάτια.
Ο έρπης είναι ένας ιός ο οποίος εκδηλώνεται με δύο μορφές λοιμώξεων η κάθε μια χαρακτηρίζεται από υδαρές φουσκάλες, στο δέρμα ή στις βλεννογόνους μεμβράνες ή στα γεννητικά όργανα. Είναι μεταδοτικός, ιδιαίτερα όταν είναι σε έξαρση, και ουσιαστικά δεν θεραπεύεται κατά 100%. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές επανεμφανίζεται.
Σχετικά με τα υλικά μας…
Το σπαθόλαδο, εκτός των άλλων, έχει επουλωτικές, ηρεμιστικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιο γερανιου αντισηπτικό, βοηθάει την αναδόμηση των ιστών, ενισχύει την ανάπτυξη των δερματικών κυττάρων καθώς επίσης εμποδίζει τον εκφυλισμό των ιστών και αναχαιτίζει την αιμορραγία των πληγών. Το αιθέριο έλαιο λεβάντας έχει τις ιδιότητες του γερανιού αλλά είναι και αναλγητικό, αντιφλογιστικό, αντισηπτικό, αντιμικροβιακό, βακτηριοκτόνο, μυκητοκτόνο και πολλά πολλά άλλα. Το αιθέριο έλαιο tea tree είναι αντιβιοτικό, αντισηπτικό, αντιμικροβιακό, βακτηριοκτόνο, θεραπεύει, ηρεμεί και μαλακώνει τις φλεγμωνές είναι επίσης μυκητοκτόνο και προλαμβάνει τη φαγούρα. Το αιθέριο έλαιο λεμονιού επίσης προλαμβάνει τη φαγούρα είναι αντισηπτικό, βακτηριοκτόνο, όπως το γεράνι και η λεβάντα βοηθάει την αναδόμηση των ιστών, καθαρίζει το αίμα και είναι δροσιστικό. Τέλος το αιθέριο έλαιο θυμαριού είναι αντισηπτικό, αντιμικροβιακό, βοηθάει την αναδόμηση των ιστών, βακτηριοκτόνο και τονωτικό. Επειδή είναι όμως πολύ ισχυρό το βάζουμε πάντα σε μικρές ποσότητες.
Αντηλιακή κρέμα
17 Αυγ 2006 7 σχόλια
in Συνταγες
Λοιπόν, τώρα που ξεπέρασα διάφορες τρικλοποδιές και είμαι πιο χαλαρή μου έχουν έρθει αρκετές εμπνεύσεις. Από καιρό μελετούσα να φτιάξω μια αντηλιακή κρέμα και ιδού…
Υλικά
-
1 κουτ. γλυκού κερί μέλισσας ½ κουτ. γλυκού βούτυρο καριτέ ½ κουτ. γλυκού βούτυρο αβοκάντο
-
1 κουτ. γλυκού βούτυρο καφέ
-
2 κουτ. γλυκού αμυγδαλέλαιο
-
3 κουτ. γλυκού λάδι red raspberry
-
7 κουτ. γλυκού νερό αποσταγμένο ή μεταλλικο
-
3 κάψουλες οργανική λεκιθίνη ¼ κουτ. γλυκού οξείδιο ψευδαργύρου ζελ αλόης 5 κάψουλες βιταμίνης Ε
-
3-4 σταγόνες grapefruit seed extract
Τα σκεύη που θα χρειαστούμε είναι: δύο σκεύη πυρέξ, δύο ανοξείδωτα κουταλάκια του γλυκού, ένα μικρό σύρμα για κοκτέιλ (ανοξείδωτο), το μιξεράκι του φραπέ (εννοείται ανοξείδωτο), ένα γυάλινο βάζο και ένα τηγάνι.
Εκτέλεση
Γεμίζουμε περίπου κατά 1/3 το τηγάνι με νερό. Στο ένα σκεύος πυρέξ βάζουμε το κερί τη λεκιθίνη τα βούτυρα και το αμυγδαλέλαιο. Στο άλλο πυρέξ βάζουμε το νερό. Τοποθετούμε και τα δύο πυρέξ στο τηγάνι και κάνουμε μπεν μαρί σε χαμηλή φωτιά. Ζεσταίνουμε μέχρι στο ένα πυρέξ λιώσουν το κερί, η λεκιθίνη, το λάδι και τα βούτυρα και στο άλλο μέχρι να φτάσει το νερό σχεδόν σε σημείο βρασμού. Βγάζουμε και τα δύο πυρέξ από τη φωτιά. Ανακατεύουμε ελαφρά με το σύρμα τα λάδια να ενωθούν και προσθέτουμε σιγά σιγά το νερό ανακατεύοντας με σταθερή ταχύτητα. Μόλις η κρέμα μας σχηματιστεί ρίχνουμε τον ψευδάργυρο. Στο σημείο αυτό ανακατεύουμε την κρέμα για περίπου 1-2 λεπτά με το μίξερ του φραπέ. Αυτό το κάνουμε γιατί ο ψευδάργυρος δεν διαλύεται και χρειάζεται υψηλή ταχύτητα για να διασκορπιστεί ομοιόμορφα μέσα στην κρέμα. Αυτό θα το καταλάβετε γιατί με το που ρίξετε τον ψευδάργυρο στην κρέμα, η κρέμα θα αποκτήσει κοκκώδης όψη και μόλις το ανακατέψετε με το μίξερ θα πάρει πάλι την κανονική της μορφή. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα με το σύρμα μέχρι η κρέμα να φτάσει σε θερμοκρασία σώματος και τότε προσθέτουμε το red raspberry. Μην ανησυχείτε καθόλου θα ενοποιηθεί μια χαρά. Μόλις κρυώσει η κρέμα προσθέτουμε πρώτα το ζελ αλόης. Δεν έβαλα ποσότητα επίτηδες γιατί μπορείτε να προσθέσετε όση θέλετε, προσωπικά βάζω αρκετή. Μόλις ενοποιηθεί προσθέτουμε την βιταμίνη Ε και το grapefruit seed extract και ανακατεύουμε μέχρι να ενοποιηθούν. Τέλος αφήνουμε την κρέμα να «ηρεμήσει» και να κρυώσει εντελώς και την βάζουμε στο γυάλινο βάζο. Προσωπικά, αν και καλοκαίρι και οι θερμοκρασίες υψηλές, τις κρέμες μου τις τοποθετώ σ’ένα δροσερό σκιερό σημείο του σπιτιού, αποφεύγω το ψυγείο όσο μπορώ.
Πληροφορίες
Το βούτυρο αβοκάντο είναι ενυδατικό και παρέχει φυσική αντηλιακή προστασία, το βούτυρο καφέ είναι ισχυρό αντιοξειδοτικό, είναι πλούσιο σε φυτοστερόλες, βοηθά στην βέλτιστη κατακράτηση υγρασίας και παρέχει φυσική προστασία από τις υπεριώδεις ακτίνες. Το βούτυρο καριτέ ενυδατώνει και διατηρεί την ελαστικότητα του δέρματος καθώς επίσης βοηθά την προστασία του δέρματος από τον ήλιο ενώ βοηθά την αναδόμηση των κυττάρων. Τέλος το γνωστό αμυγδαλέλαιο είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα και βιταμίνες Α, Β1, Β2, Β6 και Ε ενώ το λάδι red raspberry περιέχει υψηλή ποσότητα Α και Γ τοκοφερόλης, βιταμίνης Α, ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρών οξέων. Και τα δύο παρέχουν προστασία κατά των ελεύθερων ριζών συν του ότι το red raspberry παρέχει φυσική προστασία κατά των καταστρεπτικών UV-A & UV-B ακτινών και έχει μετρηθεί ότι παρέχει προστασία μέχρι SPF50. Ο ψευδάργυρος φιλτράρει τις UVA και UVB ακτίνες, δίνοντας ευρύτερη προστασία σε σύγκριση με άλλα αντηλιακά συστατικά. Τέλος η αλόη διεισδύει στην επιδερμίδα κατά 4 φορές πιο εύκολα από το νερό και βοηθάει την μεταφορά των υπόλοιπων συστατικών στα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας. Επίσης έχει αντιγηραντικές ιδιότητες, μειώνει τους ερεθισμούς από την ακτινοβολία, βοηθάει την επιτάχυνση της αναδόμησης των ιστών και την φυσιολογική ανάπτυξη των κυττάρων.
Αχιλλεία (Achillea millefolium)
15 Αυγ 2006 4 σχόλια
in Αφιερωματα
Άρωμα: Ελαφρώς γλυκό και πικάντικο.
Χαρακτηριστικά: Θαμνώδες φυτό που φυτρώνει στις άκρες των επαρχιακών δρόμων κυρίως της Ευρώπης, της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Φθάνει περίπου στο 1 μέτρο, τα φύλλα της μοιάζουν με αυτά τις φτέρης και τα λουλούδια της βγαίνουν σε δέσμες με ρόζ ή λευκές αποχρώσεις.
Ιστορία-Μύθοι: Φυτό με μαντικές ιδιότητες, χρησιμοποιούταν στην Σκωτία ως φυλακτό. Της έχουν αποδοθεί δυνάμεις κατά των κακών πνευμάτων και γι’αυτό το λόγο παλιά την έκρυβαν στις εκκλησιές. Οι νεαρές κοπέλες πίστευαν στις μαγικές της ιδιότητες και την έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι για να ονειρευτούν την αληθινή αγάπη. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Αχιλλέας κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου περιποιόταν τις πληγές των στρατιωτών του με την Αχιλλεία. Ομοίως οι Αγγλοσάξονες θεράπευαν τις πληγές που προκαλούνταν από σίδερο. Δεν είναι καθόλου παράξενο που η Αχιλλέα αποκαλείται επίσης «το βότανο των στρατιωτών». Η φήμη ότι η δράση της μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα απλώθηκε σε σημείο που, ανά τους αιώνες, χρησιμοποιούταν σε διάφορα σκευάσματα που προορίζονταν για τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα και του διαβήτη μέχρι τη θεραπεία βαριών κρυολογημάτων. Επίσης, συνήθιζαν να εισπνέουν τη σκόνη της από τη μύτη για να προκληθεί ρινορραγία – αναμφίβολα μία άλλη μέθοδος αφαίμαξης. Τέλος, οι Σουηδοί την πρόσθεταν στην μπύρα τους για διεγερτικούς σκοπούς.
Συστατικά: Βορνεόλη (αλκοόλη), Κινεόλη (κετόνη), Αζουλένη, Λιμονένη, Πινένη (τερπένια)
Ιδιότητες: Αντιφλογιστική, αντισηπτική, αντισπασμωδική, στυπτική, χολαγωγός, διουρητική, αποχρεμπτική, αντιπυρετική, διεγερτική, τονωτική, υποτασική.
Προφυλάξεις: Εκτεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους και ερεθισμούς στις ευαίσθητες επιδερμίδες. Αρκετά ισχυρή και να αποφεύγεται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Πνεύμα: Ενδέχεται να βοηθά σε περιόδους ήπιας κατάθλιψης.
Σώμα: Γενικά ενδυναμωτικό εφόσον δρα απευθείας στον μυελό των οστών και διεγείρει την ανανέωση του αίματος. Τονωτικό στο αγγειακό σύστημα, βελτιώνει τις κυκλοφοριακές διαταραχές όπως για παράδειγμα τους κιρσούς και τις αιμορροΐδες. Εξαίρετο λάδι για το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα αφού υπάρχουν ενδείξεις ορμονικής δράσης. Αντιμετωπίζει την άτακτη έμμηνο ρύση, βαριάς μορφής εμμηνόρροια, προβλήματα εμμηνόπαυσης, φλεγμονές ωοθηκών, πρόπτωση της μήτρας και ινώματα. Διεγείρει την έκκριση των γαστρικών και εντερικών αδένων και βελτιώνει τη δυσπεψία. Από νευρολογική άποψη ισορροπεί την πέψη, βελτιώνοντας την απορρόφηση των τροφών και τις πεπτικές εκκρίσεις, αρωγός στον κολικό και τον μετεωρισμό. Επίσης, διεγείρει την έκκριση χολής βοηθώντας στην πέψη των λιπών και ορεκτικό. Οι στυπτικές της ιδιότητες βοηθούν επίσης στον περιορισμό της διάρροιας. Βοηθάει στα εμπύρετα κρυώματα και την συμφόρηση. Προάγει την εφίδρωση διεγείροντας τους αδένες και προκαλώντας καθαριστική και δροσιστική δράση. Λέγεται ότι έχει εξισορροπητική επίδραση στη διούρηση, χρήσιμο τόσο για την ουρολοίμωξη όσο και για την ακράτεια των ούρων. Οι αναλγητικές της ιδιότητες μπορούν να φανούν χρήσιμες σε πόνους της μέσης, ρευματικούς πόνους και πονοκεφάλους. Τέλος, λέγεται ότι απωθεί τα κουνούπια.
Επιδερμίδα: Μπορεί η επούλωση να είναι αργή αλλά είναι σίγουρη ειδικά όταν πρόκειται για φλεγμονώδεις πληγές, κοψίματα, σκασμένα χέρια και έλκη. Οι στυπτικές της ιδιότητες ισορροπούν τις λιπαρές επιδερμίδες. Είναι επίσης γνωστή ως τονωτικό και μαλακτικό για το δέρμα της κεφαλής. Της αποδίδεται επίσης διεγερτική δράση στην τριχοφυΐα και πιθανώς να αντιμετωπίζει την τριχόπτωση ακόμη και την φαλάκρα.
Συνδυασμοί: Angelica, Clary Sage, Juniper, Lemon, Melissa, Rosemary, Tarragon, Verbena.
Πηγές:
The Directory of Essential Oils, Wanda Sellar; ermilion
Οδηγός Βοτανοθεραπείας, David Hoffman; διόπτρα
The Illustrated Encyclopedia of Essential Oils, Julia Lawless; thorsons
After shave
26 Ιουλ 2006 7 σχόλια
in Συνταγες
Μετά από μια συζήτηση που είχα τις προάλλες με την μάγισσα σχετικά με τη γλυκερίνη και τα βάμματα μου ήρθε μια έμπνευση για after shave για τον καλό μου. Πάμε λοιπόν…
Υλικά
100 ml φυτική γλυκερίνη
100 ml αποσταγμένο ή μεταλλικό νερό
2 κουτ. γλυκού ζέλ αλόης
5 σταγόνες αιθ. έλαιο βετιβέρ
5 σταγόνες αιθ. έλαιο μαύρο πιπέρι
30 σταγόνες αιθ. έλαιο βανίλιας
10 σταγόνες αιθ. έλαιο γερανιού
20 σταγόνες αιθ. έλαιο ροδόξυλου
Βάζουμε την γλυκερίνη σ’ένα γυάλινο βάζο. Ρίχνουμε τα αιθέρια έλαια. Προσθέτουμε το νερό και ανακατεύουμε να ενοποιηθούν τα υλικά μας. Τέλος προσθέτουμε την αλόη και ανακατεύουμε πάλι. Αν δεν διαλυθεί η αλόη μην ανησυχήσετε είναι φυσιολογικό. Αφήνουμε το βάζο σε μέρος σκοτεινό και δροσερό για 20 ημέρες το λιγότερο (όσο περισσότερο το αφήσουμε τόσο το καλύτερο). Φροντίζουμε να ανακινούμε το βάζο ανα διαστήματα. Τέλος σουρώνουμε το μίγμα μ’ένα φίλτρο του καφέ, το βάζουμε σ’ένα γυάλινο σκούρο μπουκάλι και το after shave μας είναι έτοιμο.
Κρέμα ματιών
26 Ιουλ 2006 Γράψτε ένα σχόλιο
in Συνταγες
Σε μία κουταλιά της σούπας cold cream προσθέτετε 3-4 κάψουλες βιταμίνης Ε. Ανακατεύετε καλά και την φυλάτε σε μικρό γυάλινο βαζάκι. Ιδανική για τις ρυτίδες όχι όμως για τις “σακούλες” κάτω από τα μάτια γιατί είναι πολύ λιπαρή. Για τις σακούλες κάτω από τα μάτια θα ακολουθήσει άλλη συνταγή.
